کتاب داس مرگ – کتاب اولK-39673

معرفی کتاب داس مرگکتاب داس مرگ نوشته نیل شوسترمن است که با ترجمه آرزو مقدس منتشر شده است. این کتاب با نگاه به آینده است و دنیای خیالی جهان پس از قرن ها تغییر را روایت می کند.درباره کتاب داس مرگجهانی را تصور کنید که در آن از گرسنگی، بیماری، جنگ و بدبختی خبری نیست. انسان ها همه ی این ها را از بین برده اند؛ حتی مرگ هم دیگر در کار نیست. حالا داس ها تنها کسانی هستند که می توانند به زندگی ها پایان دهند و جان ها را بگیرند این گروه وظیفه دارند برای حفظ تعادل جمعیت انسان ها را از بین ببرند.سیترا و روئن به عنوان کارآموز یک داس انتخاب شده اند، کاری که هیچ یک از آن ها تمایلی به انجامش ندارند. این دو نوجوان باید در «هنر» گرفتنِ جان ها حسابی زبردست شوند، چون اگر شکست بخورند خودشان می میرند. این اثر علمی تخیلی خواننده را با خود به دنیای تجربه های تازه و عجیب می برد.خواندن کتاب داس مرگ را به چه کسانی پیشنهاد می کنیماین کتاب را به تمام علاقه مندان به ادبیات علمی تخیلی پیشنهاد می کنیمبخشی از کتاب داس مرگباور اینکه طرف فقط آمده شام بخورد و کار دیگری ندارد، ساده انگارانه بود؟ بالاخره داس ها هم باید جایی غذا بخورند. رسم است که رستوران ها بابت غذا از آن ها پولی نگیرند اما هر چه باشد، غذای خانگی خوشایندتر است. شایعه بود که بعضی داس ها از قربانیانشان می خواستند قبل از خوشه چینی برایشان غذایی بپزند. اینجا هم قرار است همین اتفاق بیفتد؟قصدش را، هر چه که بود، به زبان نیاورد و آن ها هم چاره ای نداشتند جز اینکه هر چه می خواست به او بدهند. سیترا فکر کرد یعنی اگر از غذا خوشش بیاید، از جانی که برای گرفتنش آمده خواهد گذشت؟ تعجبی نداشت که مردم به هر دری می زدند تا به هر ترتیبی هست، داس ها را راضی کنند. امید در سایهٔ ترس، قدرتمندترین نیروی انگیزه بخش دنیاست.مادر سیترا، به درخواست داس، برایش نوشیدنی آورد و حالا تلاش می کرد شام آن شب خوشمزه ترین غذایی باشد که تابه حال پخته. او در آشپزی تخصص نداشت. معمولاً وقتی از سر کار برمی گشت، فقط فرصت داشت غذای سریعی را برایشان سر هم کند. ممکن بود زندگی شان به مهارت های نامطمئن او در آشپزی وابسته باشد. و پدرش؟ آیا به موقع به خانه می رسید یا یکی از اعضای خانواده اش بدون حضور او خوشه چینی می شد؟با اینکه سیترا حسابی ترسیده بود، اما نمی خواست داس را با فکرهایش تنها بگذارد، برای همین هم با او به اتاق نشیمن رفت. بِن، که معلوم بود همان قدر که از داس می ترسد، شیفتهٔ او هم شده، کنار سیترا نشست.مرد، بالاخره خودش را به نام داس شریف فارادِی معرفی کرد.بِن گفت: «من… اِم… واسه مدرسه دربارهٔ فارادِی تحقیق کردم. اسم دانشمند باحالی رو واسه خودتون انتخاب کردین.» و صدایش فقط یک بار گرفت.