کتاب یواشکیK-42097

معرفی کتاب یواشکیرمان یواشکی نوشته عاطفه منجزی است. این کتاب داستان دختری سرشار و پر از شور و شر جوانی است که مقابل مردی بی احساس قرار می گیرد. مردی با مشت هایی گره کرده و آماده برای مبارزه با دشمنانش! دختر سعی می کرد گرگ باشد اما او بیش از حد تصوراتش، ساده بود. نه گرگ بود و نه حتی در لباس گرگ! این کتاب داستان مردی مانند سنگ است که در احساسات و عشق غرق می شود.خواندن کتاب یواشکی را به چه کسانی پیشنهاد می کنیماین کتاب را به تمام علاقه مندان به ادبیات داستانی پیشنهاد می کنیمبخشی از کتاب یواشکیدستی زیر موهایم انداختم تا از هُرم گرمایی که تا مغز سرم را می سوزاند، رها شوم و باز تابی به تنم دادم. صدای ریتمیک سازهای کوبه ای و خفن، هیجان جمعمان رو دوچندان کرده بود. در تلألو رقص نورها و دودهای فانتزی، سرم حسابی داغ بود و چون صدا به صدا نمی رسید، مستانه فریاد کشیدم:ــ دارم می میرم از خوشی!از فرط هیجان کم مانده بود از درون متلاشی شوم و هنوز راضی نبودم دست از جنب و جوش بکشم. عاقبت رامین از جمعیت دورم کرد. حالا که از محوطهٔ پر شور پیست دور شده بودیم، تازه تازه داشتم حس می کردم توی تنم، سونامی راه افتاده و تعادلی برای سرپا ماندن ندارم! رامین کنجی نشاندم و ولوم صدایش را بالا کشید، بلکه از میان آن حجم همهمهٔ سرسام آور، صدایش را بشنوم:ــ برم یه شربت آبلیمو یا عسل برات بیارم، شاید رو به راه بشی!کنار سرویس بهداشتی نشانده بودم، بنا به تجربه می دانست ظرفیت بالایی ندارم. او دنبال شربت رفت، اما به دقیقه نکشیده، مایعی در معده ام جوشید و بالا آمد و حالم دگرگون شد. مثل شصت تیر از صندلی شلیک شدم وسط جمعیتی که میلی به پایکوبی نداشتند و ترجیح می دادند در محل دنج تری از سر و گردن هم آویزان باشند! تلوتلوخوران به این و آن کوبیده شدم تا بعد از هزار فلاکت و قورت دادن آن مایع جوشان در گلویم، خودم را رساندم به سرویس بهداشتی. هول بودم و منتظر نماندم که ببینم کسی توی سرویس هست یا نه، فقط تنه ام را کوبیدم به در تک توالت داخل سرویس. خوشبختانه خالی بود و دیگر نفهمیدم با چه حال خرابی سرم را گرفتم توی کاسهٔ توالت فرنگی و بعدش چنان عق هایی زدم که کم مانده بود دل و جگرم لخته لخته از حلقومم بیرون بزند! تا فکر می کردم کارم با کاسهٔ توالت تمام شده و می خواستم سرم را عقب بکشم، باز هجوم عق زدن های پی درپی بعدی… انگار تا وقتی جانم از حلقومم بیرون نمی زد، این حال خراب دست از سرم برنمی داشت!