کتاب مجالی برای تمرکز – سیستمی برای افزایش بهره وری و رسیدن به موفقیت های بیشتر با انجام کار کمترK-195338

معرفی کتاب مجالی برای تمرکزکتاب مجالی برای تمرکز اثر مایکل هیت که با ترجمه امیرحسین فتوحی به چاپ رسیده، سیستمی برای افزایش بهره وری و رسیدن به موفقیت های بیشتر با انجام کار کمتر معرفی می کند. درباره کتاب مجالی برای تمرکز بسیاری از ما به دلیل نداشتن تمرکز کاری هزینه های زیادی متحمل می شویم و وقت و انرژی زیادی از دست می دهیم. طبق تحقیقات انجام گرفته در آمریکا، کل زمانی که یک کارمند در طول روز تلف می کند برابر با 3 تا ۶ ساعت است. فرض کنید این فرد در طول سال ۲50 روز کار کند (آخر هفته ها و دو هفته تعطیلی را از 3۶5 روز کم کردیم). این یعنی هر سال ۷50 تا 1500 ساعت تلف می شود. این پدیده هر سال به اقتصاد امریکا یک تریلیون دلار ضرر می رساند؛ اما این همۀ ماجرا نیست.به ایده های متوقف شده، پروژه های عقب افتاده و ظرفیت های محقق شدۀ خودتان فکر کنید. ما در میان پروژه هایی که قرار است آن‌ها را عملیاتی کنیم و همچنین انبوه دیگری از فعالیت ها، که برخی از آن‌ها مهم اند و برخی فقط در ظاهر اهمیت دارند، احساس خستگی، گم گشتگی و سرکوب شدن داریم.برخی افراد برای کنترل سرعت سرسام آور زندگی خود به داروهای مسکن و روان‌گردان متوسل می شوند. حتی اگر بپذیریم داروهای تقویت اعصاب مفیدند و از نگرانی های جامعه و خطرات این داروها برای سلامتی انسان صرف نظر کنیم، باید از خودمان بپرسیم این چه دنیایی است که برای خود ساخته ایم که در آن برای ماندن در رقابت باید با خوردن دارو به اعصاب خود مسلط شویم؟ نویسنده در این کتاب می گوید زندگی ما جز ان چیزهایی که رویشان تمرکز می کنیم نیست پس با خواندن این کتاب بیاموزید چگونه روی کارها و امور مهم و اساسی زندگی تان مانند سلامتی، روابط و اهداف شخصی تمرکز داشته باشید. بهره وری به معنای انجام دادن کارهای بیشتر نیست، بلکه هدف آن انجام دادن کارهای درست است. بهره وری یعنی اینکه روز خود را بانشاط شروع کنیم و آن را با حس رضایت و موفقیت به پایان برسانیم. این یعنی موفقیت بیشتر با کار کمتر و مایکل هیت در این کتاب نحوۀ رسیدن به این هدف را به شما خواهد گفت. خواندن کتاب مجالی برای تمرکز را به چه کسانی یپشنهاد می کنیم علاقه مندان به کتاب های موفقیت مخاطبان این کتاب اند. بخشی از کتاب مجالی برای تمرکزآن صحنه از فیلم من عاشق لوسی هستم را به یاد می آورید که در آن لوسی و اتل در کارخانۀ شکلات سازی استخدام شده بودند؟ وظیفۀ آن‌ها این بود که پس از عبور شکلات ها از روی نوار نقاله آن‌ها را بسته بندی کنند. مدیر کارخانه آن‌ها را تهدید کرد که اگر یک شکلات از داخل بسته بندی بیرون بریزد، آن‌ها را اخراج می کند. شروع کار خوب بود، اما ظرف چند ثانیه سرعت ورود شکلات ها شدت گرفت. لوسی و اتل مجبور شدند شکلات ها را داخل دهان و کلاهشان بگذارند. وقتی یورش شکلات‌ها به پایان رسید، مدیر برای بررسی کار آن‌ها وارد صحنه شد. او متوجه شکلات هایی که از بسته بندی جا مانده بود نشد و فکر کرد که آن‌ها کار خود را با موفقیت به پایان رسانده اند. حال پاداش آن‌ها چه بود؟ مدیر بر سر کسی که مسئول نوار نقاله بود فریاد کشید و گفت: «سرعتش رو ببر بالا!»